In veel situaties is dit de levensfase waarin de zoektocht van puberteit en identiteitsontwikkeling leidt tot een aantal stabiele keuzes. Kenmerkend is echter ook dat de loop van het leven in deze periode per persoon erg verschillend kan zijn. De één heeft al snel zijn plek gevonden; de ander zoekt nog langer door. Voor velen gaat deze periode vroeger of later echter samen met het afronden van een studie, en/of het vinden van een eerste baan. Het experimenteren uit de vroege adolescentie heeft geleid tot een leefwijze die past bij het gevoel van 'eigenheid' of persoonlijkheid. Er is een sociaal netwerk, en vaak ook een stabiele (seksuele) relatie. Het is ook de periode waarin deze relatie vaak leidt tot samenwonen of trouwen en eventueel ook het ouderschap. De zelfredzaamheid is meestal groot, en er is duidelijk meer gelijkheid gekomen in de relatie met ouders. De strijd in de puberteit heeft plaatsgemaakt voor rust in de relatie met ouders, die idealiter de keuzes van hun kind respecteren. In deze periode zien we soms het begin van volwassen psychiatrische ziektebeelden zoals depressie of psychose.
De ontwikkeling van mensen met autisme in deze leeftijdscategorie kan zeer wisselend zijn. Regelmatig zien we dat een gebrek aan sociale en praktische vaardigheden leiden tot een beperkte zelfredzaamheid en begrip van de wereld, waardoor het volwassenen met autisme niet lukt om een volledig zelfstandig leven te leven. De behoefte om hun leven op dezelfde manier vorm te geven als in de maatschappij als 'normaal' wordt gezien ('huisje, boompje, beestje'), is wisselend bij mensen met autisme, maar velen van hen lijden als het niet lukt een vaste relatie te krijgen. Stemmingsproblemen, maar ook gedragsproblemen, sociale isolatie en verslavingen worden regelmatig gezien naast het autisme. Ook voor mensen met autisme geldt dan in deze periode ook soms de eerste tekenen van andere psychiatrische beelden worden gezien. Natuurlijk zijn er ook mensen met autisme die in deze periode juist wel slagen. Goede keuzes in studie of werk leiden soms tot het ontstaan van een 'ideale context', en voor sommigen is een relatie en het ouderschap wel weggelegd. Voor de meeste ouders blijven er (soms veel) zorgen over de ontwikkeling en levenssituatie van hun kind. Ouders zien dat het loslaten van ondersteuning van hun kind soms leidt tot het vastlopen van hun autistische kind, terwijl hun andere kinderen inmiddels allang en succesvol zelfstandig zijn.
Voor de hulpverlening geldt dat veel hulpvormen in het verlengde liggen van hetgeen aan pubers en jongeren geboden kan worden. De afhankelijkheid van ouders maakt dat gezinsbehandeling nog lang mogelijk blijft, en ouders moeten soms nog langere tijd bij de behandeling betrokken blijven. Vormen van deeltijdbehandeling kunnen op deze leeftijd nog meer insteken in het bevorderen van zelfstandigheid en opbouw en onderhoud van een sociaal netwerk. Begeleiding bij de studie en coaching rond (het verkrijgen van) een baan zijn in deze periode ook veelgevraagde hulpverleningsvormen.
