De lagere schoolperiode staat in het teken van de ontwikkeling van kennis en vaardigheden. In lijn daarmee ontwikkelen kinderen ook buiten de school om interesses en hobby's. Ze ontdekken, vaak in groepsverband of clubs, hun aanleg en plezier in sporten, muziek, creativiteit e.d. Er zijn steeds meer plaatsen waar ze andere kinderen en volwassenen tegenkomen. Ze ontwikkelen vriendschappen met wat meer stabiliteit en begrip voor de wensen en ideeën van de ander. Het spel wordt gevarieerder en heeft in verschillende fases vaak verschillende thema's.
Op school wordt meestal snel duidelijk of een kind problemen heeft met schoolse vaardigheden (bijvoorbeeld een gebrek aan concentratie) of met leren. Bij het kind met autisme vallen vaak problemen op meerdere gebieden op. Naast bijzonderheden in het leren (bijvoorbeeld veel aandacht voor en kennis van één bepaald onderwerp en weinig aandacht voor zaken die het kind niet direct interessant vindt) vallen bij de gymles vaak motorische bijzonderheden op (zoals houterigheid). Vrijwel altijd zullen er sociale problemen zichtbaar zijn. Het kind heeft bijvoorbeeld weinig vrienden en trekt zich veel terug. Tegen het einde van deze periode gaan sommige kinderen met autisme het gevoel krijgen 'anders' te zijn. Ook ouders blijven worstelen met het feit dat in de opvoeding erg veel herhaling en creativiteit nodig is om de ontwikkeling en het gedrag van het kind in goede banen te leiden. Er kan moeilijk te beïnvloeden gedrag ontstaan (bijvoorbeeld stereotypieën, agressie).
Via de hulpverlening kunnen kind en ouders geholpen worden door met trainingen te kijken of bepaalde vaardigheden van het kind bevorderd kunnen worden, terwijl ondersteuning van ouders en school de (schoolse) ontwikkeling in de rails kan houden. In deze periode is het echter soms ook nodig op zoek te gaan naar speciaal onderwijs. Onaanvaardbaar gedrag verdient speciale aandacht en soms kan het nodig zijn therapie of medicatie toe te passen.
